Artykuły z treścią
Jeśli pracodawca pożycza pieniądze pracownikowi lub członkom jego rodziny, może to skutkować opłatą za świadczenie niepieniężne (czyli podatkiem dochodowym i składką na ubezpieczenie społeczne klasy 1). Istnieje szereg wyjątków od tej zasady, w tym limit de minimis i zasada „pożyczki kwalifikowanej”.
1. Opłaty obniżone lub zniesione
Zasady dotyczące pożyczek bez BIK są dość gwarantowana pożyczka dla zadłużonych jasne, ale czasami mogą prowadzić do niesprawiedliwych sytuacji. Na przykład, pożyczkodawca może zaoferować ograniczenie oprocentowania kredytu hipotecznego dla pracowników, tak aby nigdy nie przekroczyło ono oficjalnej stopy procentowej (ORI). HMRC nie będzie w takiej sytuacji pobierać opłaty za BIK, ponieważ uznaje, że pożyczka jest nadal udzielana na korzystnych warunkach.
Gdyby jednak ta sama pożyczka była oferowana ogółowi społeczeństwa na podobnych warunkach, mogłaby stanowić opodatkowaną korzyść niepieniężną (BIK). W tym przypadku zastosowanie ma zwolnienie określone w ITEPA 2003 Pt 3 Ch 7 – pożyczki udzielane osobom prywatnym na zwykłych warunkach komercyjnych są zwolnione z opłat BIK, pod warunkiem że pożyczkobiorca nie uzyskuje żadnej korzyści z tytułu zatrudnienia w firmie.
Podobnie, pożyczki udzielone dyrektorom poniżej 10 000 funtów, przeznaczone na inwestycje w spółkę, której są właścicielami, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem BIK (zwanym „podatkiem od pożyczek dyrektorskich”), jeśli odsetki są równe lub wyższe od stopy oficjalnej. Spółka musi zgłosić pożyczkę udzieloną danemu dyrektorowi i zapłacić podatek dochodowy według obowiązującej stawki w zeznaniu podatkowym dla osób prawnych.
2. Odsetki zdyskontowane lub zniesione
Pracownikom mogą być oferowane tanie pożyczki na takie rzeczy, jak bilety okresowe czy zakup sprzętu elektronicznego. Jeśli są one nieoprocentowane lub mają stałe oprocentowanie niższe niż oficjalna stopa procentowa (ORI), mogą nie być opodatkowanym świadczeniem rzeczowym (BIK) dla pracodawcy, pod warunkiem, że warunki są jasne, a pożyczka jest udzielana wyłącznie pracownikom i członkom ich rodzin. Jednak kryteria spełnienia tego zwolnienia (ITEPA 2003, s. 177), w tym wymóg, aby okres pożyczki był stały i nie mógł być zmieniany, są bardzo rygorystyczne.
Inne zwolnienie (ITEPA 2003 s. 176) ma zastosowanie, gdy działalność pracodawcy obejmuje udzielanie pożyczek osobom prywatnym na zwykłych warunkach komercyjnych. Zapobiega to niesprawiedliwej sytuacji, w której pracownik mógłby otrzymać opłatę BIK tylko dlatego, że jest zatrudniony przez pożyczkodawcę. Uwaga: Jeśli pożyczka jest oprocentowana, powinna zostać ujęta w podatku dochodowym i składkach na ubezpieczenie społeczne klasy 1. Może zostać wliczona do wynagrodzenia pracownika za dany rok. Alternatywnie, może zostać zaksięgowana jako „płatność niepodlegająca opodatkowaniu” w formie wydatku.
3. Pożyczki preferencyjne
Jeśli Twoja organizacja oferuje pracownikom pożyczkę o oprocentowaniu niższym niż standardowe oprocentowanie komercyjne (znane również jako oprocentowanie określone), będzie to opodatkowane świadczenie rzeczowe dla pracowników. Aby zarejestrować takie pożyczki, należy utworzyć nowy rodzaj świadczenia na poziomie firmy, a następnie wprowadzić szczegółowe informacje dotyczące pożyczki do indywidualnych danych pracowników. Informacje te będą przekazywane do listy płac każdego roku podatkowego i wyszczególniane na każdym pasku wypłaty pracownika do celów PAYE, PRSI i USC.
Obecnie obowiązująca stawka wynosi 4% i jest corocznie weryfikowana przez Urząd Skarbowy. Stawka 4% ma zastosowanie do kredytów udzielanych na zakup, remont, rozbudowę lub modernizację prywatnego domu mieszkalnego. Stawka 4% nie ma zastosowania do zwykłych kredytów hipotecznych ani do kwalifikowanych kredytów hipotecznych, które kwalifikują się do ulgi odsetkowej od kredytu hipotecznego. Stawka 4% nie ma również zastosowania do kredytów udzielanych na zwykłych warunkach komercyjnych, dostępnych dla ogółu społeczeństwa. To zwolnienie opiera się na ustawie ITEPA z 2003 r. §176 i jest regularnie weryfikowane przez Urząd Skarbowy.
4. Pożyczki o stałym terminie spłaty
Pożyczki te oparte są na stałym oprocentowaniu i zapewniają pożyczkobiorcom spokój ducha. Początkowo rata kredytu (EMI) jest przeznaczana na obsługę odsetek, a w kolejnych latach stopniowo przekształca się w kapitał. Zazwyczaj pożyczki te oferują banki i kasy oszczędnościowo-kredytowe.
Jeśli pracodawca udziela pożyczki swojemu pracownikowi (lub w niektórych przypadkach jednemu z jego krewnych), zazwyczaj jest to BIK, chyba że podlega zwolnieniu na mocy art. 177 ustawy ITEPA z 2003 r. Zwolnienie ma zastosowanie, jeśli pożyczki są udzielane na warunkach zbliżonych do warunków obowiązujących ogół społeczeństwa lub, w przypadku pożyczek na zakup akcji w spółce zamkniętej, jeśli odsetki kwalifikują się do zwolnienia. W przeciwnym razie pożyczka stanowiłaby przychód podlegający opodatkowaniu.
5. Pożyczki na zwykłych warunkach komercyjnych
Niektórzy pracodawcy oferują pracownikom, a czasem również ich bliskim, tanie lub nieoprocentowane pożyczki na zakup takich rzeczy, jak bilety okresowe czy sprzęt elektroniczny. Są one opodatkowane jako świadczenia rzeczowe (BIK) i mogą powodować problemy z HMRC, zwłaszcza jeśli ORI jest niższe od oficjalnej stawki.
Na szczęście istnieją pewne wyjątki. Jednym z nich jest to, że pożyczka nie jest BIK, jeśli została udzielona na warunkach powszechnie dostępnych. Może to pomóc zapobiec powstaniu BIK w przypadku kredytu hipotecznego z banku lub kasy budowlanej.
Innym przypadkiem jest wykorzystanie pożyczki do inwestycji w inną spółkę, na przykład spółkę inwestycyjną zajmującą się nieruchomościami. Również ta sytuacja jest zwolniona z podatku BIK, jeśli inwestycja stanowi co najmniej 5% kapitału zakładowego spółki inwestującej. W przeciwnym razie od zapłaconych odsetek zostanie naliczona opłata BIK. Można ją odzyskać, stosując standardową procedurę ubiegania się o ulgę z tytułu nadpłaty.